پولوکس یک ستارهٔ غول در صورت فلکی دوپیکر است و حدود 34 سال نوری از زمین فاصله دارد. سال نوری فاصله‌ای است که نور در یک سال می‌پیماید. پهنای این ستاره حدود 12 میلیون کیلومتر است، یعنی حدود 9 برابر پهنای خورشید. این عدد پهنای سطح مرئی ستاره است که از روی پهنای ظاهری ستاره در آسمان و فاصلهٔ آن به دست آمده است.

اندازه

ستاره سطح جامد ندارد؛ بنابراین اندازهٔ آن برابر با پهنای لایهٔ درخشانی است که نورش از آن می‌آید. پهنای ظاهری پولوکس با تداخل‌سنجی اندازه‌گیری شد؛ این روش نور چند تلسکوپ را ترکیب می‌کند تا جزئیاتی را ببیند که هیچ‌یک از آن‌ها به‌تنهایی نمی‌توانند ببینند. این پهنا 7.96 هزارم ثانیهٔ قوسی است. ثانیهٔ قوسی برابر با 1/3,600 درجه است. این معادل پهنای یک تار موی انسان است که از فاصلهٔ حدود 2.6 کیلومتری دیده شود.

این زاویه همراه با فاصلهٔ ستاره، که ماهوارهٔ هیپارکوس اندازه گرفته است، شعاعی 8.8 برابر شعاع خورشید به دست می‌دهد، یعنی پهنایی حدود 12.2 میلیون کیلومتر. اختلاف دو روش دیگر با این عدد حدود 6 درصد یا کمتر است. مدل‌های رایانه‌ای که با دما و روشنایی ستاره سازگارند، شعاعی 8.3 برابر شعاع خورشید می‌دهند. ستاره همچنین با آهنگ‌های منظم و کوچک بسیاری می‌لرزد و این آهنگ‌ها شعاعی 9.3 برابر شعاع خورشید می‌دهند.

مقایسهٔ اندازه

پهنای پولوکس حدود 9 برابر پهنای خورشید است و از نظر حجم، حدود 700 خورشید در آن جا می‌گیرد.
اگر حدود 960 زمین پهلو به پهلو قرار می‌گرفتند، پهنای پولوکس را می‌پوشاندند.
اگر پولوکس جای خورشید را می‌گرفت، سطح آن تا حدود یک‌دهم راه تا مدار سیارهٔ عطارد می‌رسید.
ستارهٔ اصلی سماک اعزل حدود 10.4 میلیون کیلومتر پهنا دارد؛ بنابراین پهنای پولوکس حدود یک‌ششم بیشتر است.
اگر خورشید به اندازهٔ یک توپ بسکتبال کوچک می‌شد، پولوکس توپی با پهنای حدود 2.1 متر می‌بود، بلندتر از فردی با قد 1.7 متر.

غولی در حال پیری

پولوکس مرحلهٔ پیشرفته‌تری از عمر خود را نسبت به خورشید می‌گذراند و جرمش تقریباً دو برابر جرم خورشید است. ستاره‌های غول مانند آن در آغاز ستاره‌هایی داغ‌تر و با چرخش سریع‌تر بودند. دمای سطح پولوکس اکنون حدود 4,400 تا 4,600 درجهٔ سلسیوس است، یعنی تقریباً 1,000 درجه سردتر از سطح خورشید.

سیاره‌ای محتمل

در سال 1993، اخترشناسان گزارش کردند که پولوکس در چرخه‌ای منظم کمی به زمین نزدیک و از آن دور می‌شود. در سال 2006، اندازه‌گیری‌هایی که بیش از 25 سال را در بر می‌گرفتند نشان دادند که این چرخه آهنگ خود را حفظ کرده است، یعنی حدود 590 روز. این همان لرزشی است که سیاره‌ای با کشیدن ستارهٔ خود پدید می‌آورد. پژوهشی جداگانه در رصدخانهٔ لیک در همان سال همین دوره را تأیید کرد.

این سیاره دست‌کم 2.3 برابر جرم مشتری می‌داشت و در فاصله‌ای حدود 1.6 برابر فاصلهٔ زمین از خورشید به دور پولوکس می‌گشت. ستاره‌های غول جای مناسبی برای جست‌وجوی سیاره در اطراف ستاره‌هایی پرجرم‌تر از خورشید هستند. این ستاره‌ها پیش از آنکه غول شوند، داغ بودند و سریع می‌چرخیدند و همین اندازه‌گیری کشش کوچک یک سیاره را تقریباً ناممکن می‌کرد.

پولوکس میدان مغناطیسی ضعیفی هم دارد و اخترشناسان در سال 2021 با کمک آن مدت چرخش ستاره را تعیین کردند: حدود هر 660 روز یک بار. اگر معلوم شود مدت چرخش و چرخهٔ 590 روزه یکسان است، فعالیت سطح ستاره می‌تواند بدون وجود سیاره این لرزش را توضیح دهد. فعلاً وجود سیاره محتمل است، اما قطعی نیست.

منابع

The mass of the planet-hosting giant star β Geminorum determined from its p-mode oscillation spectrum. Hatzes et al., Astronomy & Astrophysics, 2012.
Pollux: A weak dynamo-driven dipolar magnetic field and implications for its probable planet. Aurière et al., Astronomy & Astrophysics, 2021.
Confirmation of the planet hypothesis for the long-period radial velocity variations of β Geminorum. Hatzes et al., Astronomy & Astrophysics, 2006.
Precise Radial Velocities of Giant Stars II. Pollux and its Planetary Companion. Reffert et al., The Astrophysical Journal, 2006.
IAU Catalog of Star Names. IAU Working Group on Star Names, 2022.
Stellar modelling of Spica, a high-mass spectroscopic binary with a β Cep variable primary component. Tkachenko et al., Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, 2016.
Sun Fact Sheet. NASA, 2024.
Earth Fact Sheet. NASA, 2024.
Mercury Fact Sheet. NASA, 2024.
Official Basketball Rules 2026: Basketball Equipment. FIBA, 2026.
Just How Small Is "Nano"?. National Nanotechnology Initiative.

Report a Problem

for پولوکس