5 سانتیمتر!
چوب کبریت میلهای باریک و معمولاً چوبی است که سر آن مواد شیمیایی دارد و با کشیده شدن شعلهور میشود. کبریت این سایت 5 سانتیمتر طول دارد، از نوک سر تا انتهای چوب. استانداردهای کبریت حداقل طول تعیین میکنند، نه طول دقیق: دو استاندارد منطقهای میگویند کبریتهای جعبهای باید دستکم حدود 4 سانتیمتر طول داشته باشند.
استانداردهای کبریت به بخش چوبی کبریت میپردازند که ساقه نامیده میشود. استانداردهای کبریت ایمنی جامعهٔ آفریقای شرقی و کاریکام (جامعهٔ کارائیب) هر دو میگویند کبریتهای جعبهای باید دستکم 40 میلیمتر طول داشته باشند. پهنا و ضخامت ساقه نیز باید دستکم 1.9 میلیمتر باشد. طول کبریتهای یک جعبه نباید بیش از 2 میلیمتر با هم تفاوت داشته باشد.
کبریتهای دفترچهای، که در ردیفهایی درون جلد مقوایی تاشده قرار دارند، قاعدهٔ خودشان را دارند. طول هر کدام باید دستکم 35 میلیمتر باشد، یا 45 میلیمتر با احتساب پایهٔ مشترکی که از آن کنده میشود. استانداردها حداکثر طولی تعیین نکردهاند و کبریت 5 سانتیمتری این سایت هر دو حداقل را رعایت میکند.
کبریت دو نوع اصلی دارد. کبریت هرجاکش با ساییده شدن روی تقریباً هر سطحی روشن میشود. کبریت ایمنی فقط وقتی روشن میشود که روی نوار مخصوصی کشیده شود که بیرون جعبه یا دفترچهٔ آن قرار دارد.
کبریت ایمنی مواد شعلهزای خود را میان سر کبریت و نوار تقسیم میکند. سر کبریت، در کنار مواد دیگر، پتاسیم کلرات و گوگرد دارد. نوار کبریتزنی فسفر سرخ و سولفید آنتیموان دارد. کبریت طوری طراحی شده است که جز با کشیده شدن سرش روی آن نوار، به آسانی روشن نشود.
استانداردها بررسی میکنند که کبریت بیدرنگ روشن شود، درست بسوزد و ایمن خاموش شود. بر اساس استاندارد کارائیب، شعله باید دستکم به ارتفاع 10 میلیمتر برسد و دستکم 10 ثانیه بسوزد؛ برای کبریتی کوتاهتر از 40 میلیمتر این مدت 6 ثانیه است. شعله باید از سر کبریت دستکم تا یکسوم ساقه پیش برود و بیش از 5 درصد سرها نباید منفجر شوند یا خاکستر داغ بریزند.
ساقهٔ کبریتهای جعبهای در مواد شیمیایی خیسانده میشود تا پس از خاموش شدن شعله دیگر سرخ و گداخته نماند. ساقه حداکثر 3 ثانیه میتواند گداخته بماند.
جان واکر، داروساز اهل استاکتونآنتیز در انگلستان، نخستین کبریتهای اصطکاکی کاربردی را ساخت؛ کبریتهایی که با ساییده شدن روشن میشوند. دفتر روزانهٔ او نخستین فروش آنها را، بهصورت نسیه، در 7 آوریل 1827 ثبت کرده است. مشتری، آقایی به نام هیکسون، 100 عدد از «چراغهای اصطکاکی» او و یک قوطی حلبی برای نگهداری آنها خرید.