La Supergalaksiamaso de Virgo, nomata ankaŭ Loka Supergalaksiamaso, estas vasta, plata kolekto de galaksiaj grupoj kaj amasoj, centrita ĉe la galaksia amaso de Virgo. La Loka Grupo, kiu inkluzivas la Laktan Vojon, situas proksime de unu el ĝiaj randoj. La supergalaksiamaso estas proksimume 100 milionojn da lumjaroj larĝa. Lumjaro estas la distanco, kiun lumo trairas dum unu jaro: ĉirkaŭ 9,46 bilionoj da kilometroj.

Grando

Supergalaksiamaso ne havas akran limon, kaj eĉ la vorto „supergalaksiamaso“ ne havas precizan difinon, do ĉiu grando por ĝi estas proksimuma. Laŭ NASA la Loka Supergalaksiamaso havas diametron de proksimume 100 milionoj da lumjaroj. Laŭ NASA la maso de la supergalaksiamaso estas ĉirkaŭ 10¹⁵ fojojn la maso de la Suno, tio estas 1 sekvata de 15 nuloj.

Tiu larĝo konformas kun la strukturo de la supergalaksiamaso. La galaksia amaso de Virgo en ĝia centro estas ĉirkaŭ 54 milionojn da lumjaroj for de la Tero, kaj la Loka Grupo situas proksime de unu rando. Supergalaksiamaso centrita ĉe Virgo kaj atinganta la Lokan Grupon do estas ĉirkaŭ duoble pli larĝa ol tiu distanco.

La supergalaksiamaso estas ankaŭ plata. En 1982 la astronomo R. Brent Tully trovis, ke ĉirkaŭ 60 % de ĝiaj helaj galaksioj kuŝas en maldika disko, kaj la ceteraj en malmulte da nuboj ekster la disko. La disko estas ĉirkaŭ ses fojojn pli longa ol dika, kaj la plejparto de la spaco super kaj sub la disko enhavas preskaŭ neniujn helajn galaksiojn.

Komparoj de grando

Ĉirkaŭ 1 000 Laktaj Vojoj, ĉiu ĉirkaŭ 100 000 lumjarojn larĝa, vicigitaj unu apud alia, atingus la larĝon de la supergalaksiamaso.
La ĉefa parto de la galaksia amaso de Virgo, en la centro de la supergalaksiamaso, estas ĉirkaŭ 11 milionojn da lumjaroj larĝa, do ĉirkaŭ naŭ el tiaj amasoj, vicigitaj unu apud alia, atingus la larĝon de la supergalaksiamaso.
La Supergalaksiamaso Laniakeo, kiu inkluzivas la Supergalaksiamason de Virgo, estas ĉirkaŭ 520 milionojn da lumjaroj larĝa, ĉirkaŭ kvin fojojn pli larĝa, kaj havas ĉirkaŭ 100 fojojn pli da maso.
Se la Lakta Vojo ŝrumpus ĝis la grando de korbopilko, la supergalaksiamaso estus ĉirkaŭ 240 metrojn larĝa. La galaksia amaso de Virgo troviĝus proksime de la mezo, ĉirkaŭ 130 metrojn for de la korbopilko.

Kiel ĝi estis malkovrita

Ekde kiam William kaj John Herschel faris la unuajn grandajn katalogojn de nebulozoj, astronomoj scias, ke malfortaj nebulecaj objektoj svarmas en larĝa bendo de la norda ĉielo ĉirkaŭ Virgo. Multaj el tiuj objektoj montriĝis galaksioj. En la 1950-aj jaroj la astronomo de Vaucouleurs argumentis, ke la bendo estas reala strukturo en la spaco, ne hazarda vicigo. Li unue nomis ĝin „Supergalaksio“ kaj poste renomis ĝin Loka Supergalaksiamaso.

Astronomoj dum jardekoj debatis, ĉu la strukturo estas reala. Esploroj pri la rapidoj, kun kiuj miloj da proksimaj galaksioj foriĝas de la Tero, solvis la demandon en la fruaj 1980-aj jaroj. La rapidoj malkaŝas la proksimuman distancon de ĉiu galaksio, kaj la esploroj montris, ke la galaksioj efektive kuŝas en plata strukturo.

Parto de Laniakeo

En 2014 Tully kaj tri kolegoj mapis, kiel moviĝas galaksioj, post subtraho de la ekspansio de la universo. Ili difinis supergalaksiamason kiel la regionon, ene de kiu galaksioj fluas al la sama loko. Laŭ tiu difino la hejmo de la Lakta Vojo estas la Supergalaksiamaso Laniakeo, kies nomo signifas „senmezura ĉielo“ en la havaja lingvo. Laniakeo inkluzivas la Lokan Supergalaksiamason, kiel ĝi estis difinita pli frue, kaj la galaksioj de Laniakeo fluas al regiono proksime de la amasoj de Ortilo kaj Centaŭro, nomata la Granda Allogaĵo.

Fontoj

Cosmic Distance Scale: The Local Supercluster. NASA Goddard Space Flight Center, Imagine the Universe, 2020.
The Local Supercluster. Tully, The Astrophysical Journal, 1982.
Constrained Simulations of the Real Universe: the Local Supercluster. Klypin et al., The Astrophysical Journal, 2003.
The Laniakea supercluster of galaxies. Tully et al., Nature, 2014.
Laniakea: Our Home Supercluster of Galaxies. NASA, Astronomy Picture of the Day, 2014.
The ACS Virgo Cluster Survey. XIII. SBF Distance Catalog and the Three-Dimensional Structure of the Virgo Cluster. Mei et al., The Astrophysical Journal, 2007.
On structure and kinematics of the Virgo cluster of galaxies. Kashibadze et al., Astronomy & Astrophysics, 2020.
Our Milky Way Galaxy: How Big is Space?. NASA Science, 2024.
Measuring the Universe. International Astronomical Union.
Official Basketball Rules 2026: Basketball Equipment. FIBA, 2026.

Report a Problem

for Supergalaksiamaso de Virgo