1 metro!
Rafflesia estas genro, tio estas grupo de proksime parencaj specioj, de parazitaj plantoj el la arbaroj de Sudorienta Azio. La esplorilo montras ĝian plej grandan specion, Rafflesia arnoldii, kies floro havas diametron de ĉirkaŭ 1 metro, kiam la floro estas plene malfermita. Laŭ la stato de 2026, tiu specio havas la plej grandan konatan unuopan floron el ĉiuj plantoj.
La grando de floro de Rafflesia estas ĝia diametro, la larĝo de la malfermita floro tra ĝiaj ruĝaj, petalsimilaj loboj. Botanikistoj donas la diametron de la floro de Rafflesia arnoldii kiel 1 metro. La specio kreskas en Indonezio, ankaŭ sur la insulo Sumatro.
La genro havas ĉirkaŭ 40 speciojn, kaj la aliaj specioj havas pli malgrandajn florojn. La floro de Rafflesia cantleyi el Duoninsula Malajzio havas averaĝe diametron de 30–55 centimetroj. La plej malgranda specio priskribita laŭ la stato de 2016, Rafflesia consueloae el la insulo Luzono en Filipinoj, havas averaĝan diametron de ĉirkaŭ 10 centimetroj.
La titana amorfofalo kreskigas grandegan infloreskon. Ĝi estas nomata ankaŭ kadavra floro, nomo, kiun portas ankaŭ Rafflesia. Tiu infloresko tamen estas aro de multaj malgrandaj floroj, ne unuopa floro, kaj la planto ne parencas kun Rafflesia.
Rafflesia arnoldii havas nek tigon, nek foliojn, nek veran radikon, kaj ĝia floro estas la sola videbla parto. La cetera parto de la planto vivas kiel maldikaj fadenoj ene de tropikaj vinberlianoj de la genro Tetrastigma, kaj la planto prenas sian akvon kaj nutraĵojn el la liano.
Burĝono trarompas la ŝelon de la liano kaj kreskas malrapide. En studo en Sumatro la burĝonoj bezonis 339–497 tagojn, ĉirkaŭ 11–16 monatojn, por kreski de malgranda burĝono ĝis malfermita floro, kaj unu malfermiĝis je diametro de 22,4 centimetroj. La malfermita floro daŭris 5–7 tagojn. Oni taksas, ke la tuta vivociklo, de semo ĝis floro, daŭras ĉirkaŭ tri ĝis kvin jarojn.
Ĉiu floro estas aŭ vira, aŭ ina. Ĝia odoro de putranta viando altiras kadavromuŝojn, muŝojn, kiuj serĉas mortintajn bestojn, kaj ili polenas la floron.
En 2023 esploristoj taksis, ke ĉirkaŭ 60 procentoj de la specioj de Rafflesia estas minacataj de formorto. Kelkaj el la arbaroj, kie ili kreskas, estas senarbarigataj por agrokampoj, kaj kreskigi la plantojn ekster la naturo montriĝis malfacila.
En la Botanika Ĝardeno de Bogor en Indonezio botanikistoj en 2004 komencis grefti infektitajn lianojn sur la proprajn lianojn de la ĝardeno. La unua burĝono aperis en 2010. Provoj kreskigi la plantojn el semo komenciĝis en 2012, kaj en 2022 en la ĝardeno floris Rafflesia arnoldii, kreskigita tiel.