750 nanometroj!
Mimiviruso estas giganta viruso, kiu infektas amebojn, unuĉelajn organismojn. Kun la tavolo de harsimilaj fibroj, kiu kovras ĝin, partiklo de Mimiviruso havas diametron de ĉirkaŭ 750 nanometroj (0,75 mikrometroj). Nanometro estas miliardono de metro, kaj mikrometro estas mil nanometroj. Mimiviruso estas sufiĉe granda por esti vidata per ordinara lummikroskopo, kio ne validas por plej multaj virusoj.
Partiklo de Mimiviruso havas du ĉefajn tavolojn. Ĝia interna ŝelo, la kapsido, havas 20 edrojn, kiel iom malebena dudekedra ludkubo, kaj diametron de ĉirkaŭ 500 nanometroj. Densa tavolo de fibroj, ĉiu ĉirkaŭ 125 nanometrojn longa, kovras la kapsidon. Pro la fibroj la tuta partiklo havas diametron de ĉirkaŭ 750 nanometroj.
Tiuj grandoj venas de kriogena elektrona mikroskopio, en kiu partikloj estas rapide frostigataj kaj fotataj per elektrona mikroskopo. La parencoj de Mimiviruso havas la saman konstruon: tavolon de fibroj ĉirkaŭ kapsido kun diametro de ĉirkaŭ 0,5 mikrometroj. Studo de 2014 priskribas partiklojn de tiu familio kiel havantajn diametron ĝis ĉirkaŭ 0,7 mikrometroj.
Ene de la kapsido la DNA de la viruso estas pakita en kerno envolvita en membranoj. La genaro estas ĉirkaŭ 1,2 milionojn da bazparoj longa; bazparo estas unu ŝtupo de la DNA-ŝtuparo. Ĝi enhavas plejparton de la samaj genoj, kiuj troviĝas en malgrandaj bakterioj. Unu angulo de la kapsido portas marstelforman sigelon, kiu eble regas, kiel la DNA estas liberigata en gastiganton.
Mimiviruso unue estis kolektita en 1992 el malvarmiga turo de hospitalo en Bradford en Anglio, kaj oni suspektis, ke ĝi kaŭzis tie ekaperon de pneŭmonio. Ĝi infektis amebojn nomatajn Acanthamoeba polyphaga. Ĝia grando kaj la maniero, kiel ĝia ekstera tavolo sorbis kolorigilon uzatan por identigi bakteriojn, igis ĝin aspekti kiel bakterio. Ĝi estis nomita Bradfordcoccus.
Didier Raoult kaj kolegoj ĉe la Universitato Aix-Marseille en Francio identigis ĝin kiel viruson en 2003. Raoult unue diris, ke la nomo Mimiviruso signifas „imitanta mikrobo“. Poste li ligis ĝin al „Mimi la amebo“, rolulo en rakontoj, kiujn lia patro elpensis por klarigi la evoluon.
Dum jaroj post sia malkovro Mimiviruso estis la plej granda konata viruso, kaj studo de 2009 ankoraŭ priskribis ĝin tiel. Ĝia malkovro montris, ke kelkaj virusoj estas sufiĉe grandaj por esti viditaj sub lummikroskopo. Poste eĉ pli grandaj virusoj estis trovitaj en ameboj. Pandoravirusoj, kiujn sciencistoj raportis en 2013, havas kruĉformajn partiklojn, kiuj estas ĉirkaŭ 1 mikrometron longaj.
En 2014 sciencistoj priskribis Pithovirus sibericum, kies partikloj estas ĉirkaŭ 1,5 mikrometrojn longaj, du fojojn pli longaj ol la larĝo de Mimiviruso. Ĝi estis revivigita el specimeno de siberia permafrosto, kiu estas pli ol 30 000 jarojn aĝa. Ĝia genaro, ĉirkaŭ 600 000 bazparojn longa, estas nur duono de la longo de la genaro de Mimiviruso.