19 petametroj!
La Bumeranga nebulozo, ĉirkaŭ 5 000 lumjarojn for de la Tero en la konstelacio Centaŭro, estas nubo de gaso kaj polvo, forblovita de mortanta stelo. Lumjaro estas la distanco, kiun lumo trairas dum unu jaro. Unu lumjaro egalas al ĉirkaŭ 9,46 bilionoj da kilometroj. La du loboj de la nebulozo etendiĝas ĉirkaŭ 2 lumjarojn, aŭ 19 bilionojn da kilometroj, de unu fino ĝis la alia. Laŭ la stato de 2026 ĝi estas la plej malvarma konata natura objekto en la universo.
Vidata per la Kosmoteleskopo Hubble, la nebulozo havas du preskaŭ egalajn lobojn ĉe kontraŭaj flankoj de sia centra stelo, kio donas al ĝi la formon de sablohorloĝo. NASA taksas, ke ĉiu lobo estas preskaŭ 1 lumjaron longa, kio signifas, ke la tuta nebulozo estas ĉirkaŭ 2 lumjarojn longa.
Tiu cifero dependas de la distanco de la nebulozo, kiu estas necerta. NASA donas ĉirkaŭ 5 000 lumjarojn, kaj la teamo, kiu studis la nebulozon per la radioobservatorio ALMA, uzas similan valoron, ĉirkaŭ 4 900. La teamo ankaŭ kalkulis, ke la nebulozo povas esti maksimume ĉirkaŭ 13 000 lumjarojn for de la Tero. Se ĝi estas pli ol 5 000 lumjarojn for, ĝi estas ankaŭ pli granda.
La videblaj loboj estas nur parto de la nebulozo. La observoj de ALMA spuris tre malvarman gason, fluantan for de la stelo, ĝis distanco de almenaŭ 120 000 astronomiaj unuoj, kaj 1 astronomia unuo (au) estas la averaĝa distanco de la Tero al la Suno. Tio signifas, ke tiu malvarma elfluo estas almenaŭ 3,8 lumjarojn larĝa, preskaŭ du fojojn la longo de la videbla nebulozo. Astronomoj opinias, ke la loboj estas la partoj de la elfluo, lumigitaj de stellumo, kiu eskapas el la centro.
Radiomezuradoj faritaj en 1995 montris, ke gaso en la nebulozo havas temperaturon de nur ĉirkaŭ 1 kelvino, unu gradon super la absoluta nulo. Tio estas ĉirkaŭ −272 gradoj Celsius. La gaso estas eĉ pli malvarma ol la kosma mikroonda fono, la plej malnova lumo en la universo, kiu atingas la Teron el la tuta ĉielo je temperaturo de ĉirkaŭ 2,7 kelvinoj.
La gaso malvarmiĝis per tre rapida vastiĝo. Ĝi forfluas de la stelo kun rapideco de ĉirkaŭ 164 kilometroj sekunde (590 000 kilometroj hore). La observoj de ALMA montras, ke la malvarma elfluo enhavas almenaŭ 3,3 fojojn la mason de la Suno.
La Bumeranga nebulozo estas antaŭplaneda nebulozo. Tio estas mallonga etapo, daŭranta ĉirkaŭ 1 000 jarojn, inter maljuna, ŝvelinta ruĝa gigantstelo kaj planeda nebulozo, la lumanta ŝelo de gaso, kiun postlasas mortanta stelo. La gaso estas la eksteraj tavoloj de la ruĝa gigantstelo.
La stelo perdis mason nekutime rapide. Astronomoj, kiuj studas ĝin per ALMA, argumentas, ke kunstelo spiralis en la ruĝan gigantstelon kaj kuniĝis kun ĝia kerno, forĵetante la eksterajn tavolojn de la giganto. Keith Taylor kaj Mike Scarrott nomis la nebulozon en 1980 laŭ ĝia formo, vidata tra granda teleskopo en Aŭstralio.