How big is Nigra Kolono?

La Nigra Kolono estas turo el malvarma gaso kaj polvo, kiu leviĝas el la Agla nebulozo, nubo, kie formiĝas novaj steloj, ĉirkaŭ 7 000 lumjarojn for de la Tero. Lumjaro estas la distanco, kiun lumo trairas dum unu jaro; ĝi estas ĉirkaŭ 9,46 bilionoj da kilometroj. La turo estas alta ĉirkaŭ 9,5 lumjarojn, aŭ 90 bilionojn da kilometroj, de la bazo ĝis la pinto. La Kosmoteleskopo Hubble fotis la turon en 2004, kaj NASA kaj la Eŭropa Kosma Agentejo (ESA) publikigis la bildon sub la titolo „The Eagle has risen: stellar spire in the Eagle Nebula“.

Grando

ESA kaj NASA ambaŭ donas la altecon de la turo kiel 9,5 lumjarojn. Tio estas la longo de la kolono, de la piedestalsimila bazo malsupre en la bildo de Hubble ĝis la ardaj grumoj ĉe ĝia supro.

La alteco dependas de tio, kiom for estas la Agla nebulozo. Astronomoj kalkulas tian longon el tio, kiom longa la objekto aspektas sur la ĉielo, kaj kiom for ĝi estas; tial la alteco estas nur tiel certa kiel la distanco. Ambaŭ agentejoj metas la nebulozon ĉirkaŭ 7 000 lumjarojn for. La tuta Agla nebulozo estas multe pli granda ol la turo: NASA donas por ĝi etendon de 70 je 55 lumjaroj.

Komparoj de grando

La turo estas iom pli ol dufoje la distanco de la Suno ĝis Proksima Centaŭro, la plej proksima stelo, kiu troviĝas ĉirkaŭ 4,2 lumjarojn for.
La turo estas pli ol dufoje pli alta ol la plej alta el la Kolonoj de Kreado, kiu estas ĉirkaŭ 4 lumjarojn longa. La kolonoj staras en alia parto de la sama nebulozo.
La Krabnebulozo, la nubo restinta post eksplodinta stelo, estas averaĝe ĉirkaŭ 11 lumjarojn larĝa, iom pli ol la alteco de la Nigra Kolono.
Se la Nigra Kolono ŝrumpus ĝis la alteco de Everesto, kiu estas 8 849 metrojn alta, la orbito de Neptuno estus cirklo kun diametro de ĉirkaŭ 90 centimetroj. La orbito de la Tero havus diametron de ĉirkaŭ 3 centimetroj.
La plej longa etendo de la Agla nebulozo, 70 lumjaroj, estas ĉirkaŭ sep fojojn la alteco de la turo.

Kiel la turo estas formata

La turon iom post iom konsumas ultraviola lumo de grupo de masivaj, varmaj junaj steloj, kiuj troviĝas ekster la supra rando de la bildo de Hubble. La sama stellumo lumigas la krudan surfacon de la turo. Fluoj de gaso forbolas de tiu surfaco kaj kreas la malklaran vualon ĉirkaŭ la kolono. La turo elstaras kiel malhela formo kontraŭ la brilo de pli malproksima gaso.

La supro de la turo ankoraŭ ekzistas, ĉar la gaso tie estas pli densa. ESA komparas la supron kun densa arbustaro en herbejo de prerio: fajro rapide trakuras la herbon, sed malrapidiĝas, kiam ĝi atingas la arbustaron. La koloroj en la bildo de Hubble venas de gaso, kiun la ultraviola lumo de la steloj ekscitas. La blua koloro supre estas arda oksigeno, kaj la ruĝa pli malsupre estas arda hidrogeno.

Steloj formiĝantaj interne

Steloj eble formiĝas ene de la turo. La ŝvelaĵoj kaj fingroj de materio proksime de ĝia mezo estas lokoj, kie naskiĝas steloj, kaj ĉiu el ili estas ĉirkaŭ same granda kiel la Sunsistemo. Junaj steloj tie kreskis, nutrante sin per la ĉirkaŭa gaso, ĝis lumo de la proksima stelamaso elmontris ilin kaj fortranĉis ilian provizon.

La sama lumo eble ankaŭ ekigas la formiĝon de novaj steloj. Ĝi varmigas la gason ĉe la supro de la turo, kaj la varmigita gaso vastiĝas kaj premas kontraŭ la pli malvarman, pli malhelan gason sub ĝi. Tiel kunpremite, la gaso pli facile formas stelojn. Hubble faris la bildon en novembro 2004 per sia kamerao Advanced Camera for Surveys, kaj la bildo estis publikigita en aprilo 2005 por marki la 15-an datrevenon de la teleskopo.